Πόσα μέτρα μπορεί να αντέξει η ελληνική φαρμακοβιομηχανία?

Δεν υπάρχει κλάδος της βιομηχανίας που να έχει υποστεί σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα  τόσο βίαιες και δυσμενείς αλλαγές όπως

-Rebate …

-Extra rebate…

-Entry fee…

-Claw back…

-Μειώσεις τιμών που αγγίζουν το 40%

-Κούρεμα ομολόγων

-Εφαρμογή του μέτρου της συνταγογραφησης με δραστική

-Γενική αναστάτωση της αλυσίδας της φαρμακευτικής κατανάλωσης με τις συνεχόμενες αλλαγές

-Οι προμηθευτές μας ζητούν μετρητοίς ενώ το κράτος ως ο χείριστος πελάτης μας αποπληρώνει με ομόλογα τα οποία στην συνέχεια κουρεύει

Τα μέτρα που προωθήθηκαν από την Κυβέρνηση και την Τρόικα, με αποκορύφωμα αυτό της συνταγογράφησης με βάση τη δραστική ουσία,  οδηγούν στην εξαφάνιση των ελληνικών παραγωγικών μονάδων

Το  αντιαναπτυξιακό  αυτό εγχείρημα επιχειρείται μέσω του πολυνομοσχεδίου για την Υγεία που ενώ υποκριτικά επικεντρώνει στο 15-17% της φαρμακευτικής δαπάνης (ελληνικά επώνυμα γενόσημα), αφήνει αλώβητα τα εισαγόμενα πρωτότυπα και ταυτόχρονα ανοίγει διάπλατα το δρόμο για την αθρόα εισαγωγή γενοσήμων από μεγαλοεισαγωγείς .

Η  αγορά θα σαρωθεί  από συγκεκριμένες πολυεθνικές γενοσήμων που έχουν την παραγωγή τους σε τρίτες χώρες και σε ορισμένες  περιπτώσεις άγνωστης ποιότητας .

Αυτές οι εταιρείες έχουν ήδη εγκρίνει και κυκλοφορήσει  φάρμακα, με μηδαμινές επενδύσεις στη χώρα  και εκμεταλλευόμενες την πολιτική των χαμηλών τιμών αλλά και το γεγονός ότι διαθέτουν τεράστια αποθέματα ρευστότητας θα εκτοπίσουν αρχικά τις ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες με εισαγόμενα πάμφθηνα γενόσημα, και σε δεύτερο χρόνο, όταν εδραιωθούν στην αγορά θα μπορούν να ρυθμίσουν τις τιμές, όπως τους βολεύει.

Είναι βέβαιο ότι η ελληνική φαρμακοβιομηχανία που παράγει επώνυμα, ποιοτικά και ασφαλή γενόσημα φάρμακα τα οποία αναγνωρίζονται διεθνώς και εμπιστεύονται πάνω από 60 χώρες δεν θα αντέξει τον ανταγωνισμό από χώρες με ελάχιστο κόστος παραγωγής, εφόσον το μόνο κριτήριο είναι η χαμηλότερη τιμή. Και αυτό γιατί διατηρεί πάνω από το 50% των θέσεων εργασίας του κλάδου, έχει τεράστια πάγια έξοδα, υψηλό κόστος συμμόρφωσης στα αυστηρά ευρωπαϊκά ποιοτικά πρότυπα, ενώ έχει δεσμεύσει σημαντικούς πόρους σε επενδύσεις.

Δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουμε να παράγουμε ποιοτικά φάρμακα ανταγωνιζόμενοι  τιμές τρίτου κόσμου και ταυτόχρονα να έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα δυσβάσταχτο χρηματοοικονομικό κόστος λόγω των αυθαίρετων εκτακτων εισφορων και πληρωμων

Δόθηκε προφορική προσέγγιση δια στόματος Υπουργού Υγείας ότι η κατανάλωση ουσιωδώς όμοιων προϊόντων  θα αγγίξει μέχρι και το 50% της κατανάλωσης.

Χωρίς κίνητρα ή ανάλογη ρύθμιση.

Οι τιμές των εγχωρίως παραγόμενων φαρμάκων, που αντιπροσωπεύουν μόνο το 18% της φαρμακευτικής δαπάνης, έχουν πια βυθιστεί στα επίπεδα του 30% της τιμής του πρωτοτύπου.

Την ίδια στιγμή  τα  εισαγόμενα φάρμακα εντός προστασίας πατέντου, που αντιπροσωπεύουν το  υπόλοιπο 55%, μένουν «αλώβητα» και όλως περιέργως δεν ασχολείται κανείς με αυτά.

Είναι παράλογο οι επιπλέον μειώσεις, αντί να κατανέμονται αναλογικά ανάλογα με τη συμμετοχή στη φαρμακευτική δαπάνη, να «βαραίνουν» το μικρότερο κομμάτι της φαρμακευτικής αγοράς

Σαν συλλογικό όργανο  της ΠΕΦ, έχουμε  καταθέσει  επανειλημμένα συγκεκριμένες προτάσεις όπως

-τον περιορισμό της κατανάλωσης φαρμάκων με την καθολική εφαρμογή της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης,

- την παροχή κινήτρων σε ασθενείς-γιατρούς-φαρμακοποιούς για τη χρήση των επωνύμων γενοσήμων φαρμάκων,

-την εφαρμογή θεραπευτικών πρωτοκόλλων και οδηγιών συνταγογράφησης,

-την εφαρμογή συστήματος Τιμών Αναφοράς ανά θεραπευτική κατηγορία και

-τον καθορισμό ενός σαφούς πλαισίου πληρωμών των προμηθευτών για την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς.

-την υποστήριξη της εξαγωγικής δράσης με ανάλογα μέτρα

Οι προτάσεις αυτές επιδεικτικά πλέον αγνοούνται.

Άλλες χώρες προστατεύουν την εθνική τους φαρμακοβιομηχανία ως ένα κρίσιμο παράγοντα της εθνικής τους κυριαρχίας και ανάπτυξης της οικονομίας τους.

Πώς είναι δυνατόν στην Ελλάδα οι αρμόδιοι φορείς να αδιαφορούν για την

 εγχώριες μονάδες  παραγωγής φαρμάκου, για τα 21 ελληνικά εργοστάσια;

Λαμβάνουν τουλάχιστον  υπόψη τους πριν  την οποιαδήποτε απόφαση, τη συνεισφορά της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας στην οικονομία με 8.500 θέσεις εργασίας και ασφαλιστικές και φορολογικές συνεισφορές εκατομμυρίων ευρώ;